Zijn PISA top-presteerders ook goede burgers?

Zijn PISA top-presteerders ook goede burgers?

De wereldwijde onderwijsgemeenschap kijkt uit naar de publicatie van de nieuwste PISA-ranglijsten. Deze meten de vooruitgang die 15-jarigen boeken op vlak van lezen, wetenschap en wiskunde, in een diverse groep van ontwikkelde en ontwikkelingslanden. Een van de algemeen erkende beperkingen van PISA als maatstaf voor het meten van de onderwijskwaliteit, is dat het slechts een beperkt aantal outputs van een onderwijssysteem dekt. Daardoor bestaat het gevaar dat, wanneer landen focussen op het maximaliseren van de prestaties op de PISA-testen, ze de aandacht kunnen afleiden van belangrijke (nog niet gemeten) bijdragen van het onderwijs aan de samenleving. Dit omvat bijvoorbeeld de ontwikkeling van moraal en maatschappelijk engagement. In deze blog gaan we in op dit laatste en bespreken we de discrepantie tussen de PISA-prestaties van landen en de burgschapskennis van kinderen.

Het is niet alleen van belang of kinderen lezen. Het gaat er ook om wat ze lezen (althans volgens PISA)…

Het is niet alleen van belang of kinderen lezen. Het gaat er ook om wat ze lezen (althans volgens PISA)…

Het is algemeen aanvaard dat het van groot belang is dat jongeren regelmatig lezen. Heel wat onderzoeken hebben reeds aangetoond dat lezen tijdens de kinderjaren geassocieerd is met een hogere mate van taalvaardigheid en betere schoolprestaties in het algemeen.
Maar maakt het uit wat ze kiezen om te lezen? Heeft het bladeren door een tijdschrift of het dagelijks lezen van een krant dezelfde voordelen voor jongeren als het verdiept geraken in een roman? Tot op heden bestaat er weinig onderzoek naar dit onderwerp.